JO 13 1

AW JO13-1 seizoen 2018-2019


Avanti Wilskracht Boys Under 13-1 goes to London

Het is woensdag 1 mei 2019. Iedereen is zijn tas gespannen aan het inpakken. Morgen is het eindelijk zover. Wedstrijdtenue, trainingspak, ondergoed en 3 zakken snoep. De spelers zijn er klaar voor!

Donderdag
06.15 uur. Ouders en spelers nog half in slaap verzamelen op de parkeerplaats van Avanti Wilskracht. Het zwaaien kan beginnen. Vier dagen afzonderlijk van papa en mama, vertrekken vijftien spelers en zes begeleiders in drie auto’s en één minivan naar Londen. Bij het bekende zuidelijke tankstation Hazeldonk nog even de tank volgooien voordat het internationale avontuur gaat beginnen. Na vijf uur rijden en aangekomen in Calais, rijden de auto’s de trein op.

Even een plasje plegen en de overtocht was al voorbij. We zijn in Groot-Brittannië. Linksrijdend reisde de colonne van het overtochtstation in Folksong naar het Premier Inn Romford hotel. Na tien uur reizen heeft iedereen wel zin om een balletje te trappen. Tijd voor training!

Voetbalspullen pakken en op naar het West Ham United (WHU) Training Ground complex. Vriendelijk ontvangen door WHU-jeugdcoördinator DJ, kon er tussen de WHU-jeugdteams worden getraind.
1

Wanneer de training is afgelopen gaan we terug naar het hotel. Iedereen frist zich even op en meldt zich in het restaurant. Hamburger, BBQ ribs en steak & fries waren de geliefde gerechten. Met een volle maag weer terug naar de hotelkamer waar iedereen zich klaar maakt voor de Europa Leaguewedstrijd Arsenal-Valencia. We gaan op zoek naar een nabijgelegen plek waar we de wedstrijd van de “Gunners” kunnen bekijken. Twee goals van Lacazette en één goal van Aubameyang zijn genoeg voor een 3-1 overwinning in het Emirates Stadium. Met de winst op zak weer terug naar het hotel. Iedereen bereidt zich voor op de volgende dag.

Vrijdag 3 mei 2019

Uitgeslapen en klaargemaakt meldt iedereen zich weer om 08.00 uur in het restaurant. Bacon, scrambled eggs, sausages en pancakes worden gegeten. Na een goed ontbijt stapt iedereen weer in de auto. Op naar “The Gunners”! Via de toeristische route van de begeleiding wordt het stadion bereikt. Aangekomen bij het Emirates Stadium starten we de stadiontour.

2

Via de spelersingang door de kleedkamer en de catacombe naar het veld. Dezelfde route die wereldspelers als Aubameyang en Özil nog geen twintig uur geleden hebben afgelegd! Na de stadiontour nog even eindigen in de fanshop, waar de officiële Arsenal shirts, pakken en souvenirs gekocht kunnen worden.

Er is niet veel tijd meer, parkeertijd is voorbij en we moeten door naar de volgende activiteit. Begeleiders halen de auto’s op, de spelers gaan nog even op de foto met de standbeelden van legendes Dennis Bergkamp en Thierry Henry en we gaan door naar het trainingscomplex van Southend United. Aangekomen bij het trainingscomplex is het tijd voor de sportmaaltijd! Pizza! Pizza eten, omkleden en daarna voorbereiden op de wedstrijd.

3

Het uitvak was gevuld met de elf meegereisde trouwe supporters! Na 80 minuten is de 9v9 wedstrijd helaas geëindigd in een 4-2 verlies. Snel omkleden en afscheid nemen van de supporters. We moeten namelijk weer door naar het restaurant! In het restaurant waren wederom hamburger, BBQ ribs en steak & fries de geliefde gerechten. Vol van de maaltijd en uitgeput van de geweldige activiteiten trekt iedereen zich weer terug in zijn hotelkamer. Dag twee is voorbij!

Zaterdag 4 mei 2019

Vandaag is dag waar veel jonge voetballers van hebben gehoopt hem ooit mee te maken, een voetbalwedstrijd spelen bij een profclub. En als dat nog niet genoeg is mochten wij het vandaag opnemen tegen 3 profclubs.

Net zoals gister werd er goed ontbijt en waren de eerste tekenen van wedstrijdspanning zichtbaar, ook bij de begeleiding begon het te kriebelen. Onderweg naar West Ham United Training ground complex werd er flink gediscussieerd over wie er beter was en wat de uitslagen zouden worden.

Toen we bij het complex kwamen zag je direct dat het serieus was, we werden ontvangen door maar liefst 3 medewerkers die ons hielpen met een plekje vinden op de parkeerplaats. Daarna werden we naar onze kleedkamer geleidt, dit was een andere wereld, alles straalde luxe uit. Na even snel omkleden en een goede bespreking waren we er klaar voor. Borst voor uit, koppen op, mensen kijk uit Avanti komt eraan.

AVANTI – VJS VANTAA 0-3

4
We begonnen gespannen aan de wedstrijd en dat werd direct afgestraft. We kwamen als snel op 0-1 achterstand. Maar we gaven niet op en lieten een leuk staaltje voetbal zien alleen bleef steeds de beslissende pass uit. De tegenstander daarentegen trof nog 2 keer het doel, 0-3, het is natuurlijk jammer om zo te beginnen, maar er is wel vertrouwen geput uit deze wedstrijd, voetballend waren we zeker niet de minder en dat was leuk om te zien.

AVANTI – MILWALL 0-2

5
Weer een leuk potje om te zien, we gingen lang gelijk op met onze Engelse collega’s, maar trokken helaas toch aan het kortste eind, 2 knullige rommel doelpunten hadden ons de das omgedaan. Maar ook zoals bij de voorgaande pot deden we weer leuk mee, en zagen we van de kant hoe de jongens genoten van hun spel.

AVANTI – WEST HAM UNITED

6
Er zijn veel gezegden om deze wedstrijd te om vatten, maar dit was een typisch gevalletje van 3 keer is scheepsrecht. Ook in deze strijd ging het lang gelijk op, veel kansen over en weer, toch kwamen we op een 0-1 achterstand, maar ik zag in onze jongens de spirit “het is nog niet gedaan”, vol vertrouwen bleven wij langs de lijn coachen en hoorde ik veel Nederlandse aanmoedigingen. Met nog 10 minuten te spelen werd de bal vanaf de linkerkant voorgezet, hij vloog over iedereen heen behalve de kleinste man van het veld, op acrobatische wijze wist Liam de bal achter de keeper te krijgen, wat een ontlading. Maar we wilden meer, een overwinning op vreemde bodem zat er in en dat merkte je aan de jongens. Er werd gestreden voor elke meter, en toen was eindelijk daar het moment. De bal belande op de voet van Sam die met een vaardige schijnbeweging zichzelf 1 op 1 zette met de doelman. Sam bleef rustig en tikte beheerst de bal onder de doelman door, 2-1!!!, wat een moment met nog 2 minuten te spelen hadden we onze voorsprong te pakken. Na nog 2 minuten vol spanning vond de scheidsrechter het genoeg geweest, er werd uitbundig gejuicht door speler, trainer en fan. Een geweldige prestatie om een mooi toernooi zo af te sluiten.

Na alle tumult was het tijd voor de order van de dag, we moesten snel douchen om de trein te halen naar Stratford, om hier samen 60.000 anders fans richting het Olympic Stadium te lopen de thuishaven van West Ham United.

7

Door het goede organiseren van de begeleiding konden we vlak voor de aftrap nog snel even wat eten en richting het stadion lopen, je voelde om je heen de spanning van een Premier Leaguewedstrijd, iedereen had er zin. Na het inchecken met ze allen was daar het moment, we liepen de trap op en toen we bovenaan stonden zagen we iets wat iets magistraals en wat tegen magisch aan hing. Wat een Arena! We gingen snel zitten, want we hoorden de eerste klanken van het iconische “i’m forever blowing bubbles” al, het clublied van WHU. Het was tevens ook niet de laatste keer dat we hem hoorden die middag. Onze oude clubicoon Arnautovic trakteerde ons op 2 treffers en werd daar mee tot “man of the match” verkozen.

8

Na de wedstrijd gingen we weer via de trein naar ons hotel waar we aansluitend ons avondmaal nuttigde. De jongens waren gesloopt en zochten al gauw hun hotelkamer en warme bed op. De begeleiding had nog even nagezeten en kwamen al gauw tot de conclusie dat dit een dag was die nooit meer vergeten zou worden.

Zondag 4 mei

9
Vandaag werd er in alle vroegte ontbijt en werden de koffer en tassen gepakt, na het uitchecken gingen we weer richting Stratford maar dit keer met de auto’s. Op deze rustige zondag morgen kwamen we weer bij het vertrouwde Olympic Stadium. Een heel ander gezicht natuurlijk dan gister, maar nog steeds geweldig met alle pracht en praal. We werden door een aardige jongeman door het stadion geleid, en liepen over dezelfde gangen als waar gister halfgoden als Noble, Antonio en Arnautovic liepen. In de kleedkamer vond Basten nog een paar slippers van speler die mooi mee gaan naar Nederland. En ook al werd er nadrukkelijk gezegd dat wij het veld niet mochten betreden werd er hier en daar toch stiekem op het heilige gras van Noord-Londen gestaan, wat natuurlijk supergaaf was. Toen we klaar waren doken we snel de fanshop in om ons nog even snelt te voorzien van shirts, pakken en andere souvenirs.

Toen was het moment aangebroken om aan de lange terugreis te beginnen, na een reis van iets meer dan 8 uur, kwamen we rond 22:00 ‘s avonds weer aan bij ons aller Avanti waar we werden ontvangen door een groot gezelschap. Na knuffels, kussen en handen schudden gingen we allemaal weer onze eigen kant op.

Wat een geweldige trip was dit, ik wil graag Eric bedanken voor het plan en het daarna realiseren van dit plan. Ik wil Antoine, Sander en Michel bedanken voor de geweldige begeleiding door jullie top begeleiding hebben we allemaal kunnen genieten van wat hebben meegemaakt en hebben gezien. Last and not least wil ik alle ouders bedanken voor jullie onvoorwaardelijke steun, helpen met het opzetten van sponsoractie en het uitvoeren van deze acties. Zonder jullie was dit allemaal niet gelukt, Bedankt!